تفاوت زلزله طرح و زلزله بهره برداری چيست؟

اين سواليه كه خيلي از دانشجويان عمران در مواجهه با آيين نامه ها به اون برمي خورن و ميپرسن.
زلزله طرح ، زلزله ایست که احتمال وقوع آن و یا زلزله های بزرگتر از آن در ۵۰ سال عمر مفید سازه کمتر از ۱۰% باشد زلزله بهره برداری ، زلزله ایست که احتمال وقوع آن و یا زلزله های بزرگتر از آن در ۵۰ سال عمر مفید سازه بیش از ۹۹٫۵% باشد هدف از بیان زلزله بهره برداری در آیین نامه ۲۸۰۰ تنها برای کنترل بند ۲-۱۳ ، ویژه ساختمان های با اهمیت خیلی زیاد و زیاد است که تفاوت این دو در سطح عملکرد سازه میباشد. چراکه برای این ساختمان ها میبایست از سطح عملکرد بی وقفه سازه استفاده گردد تا در هنگام وقوع زلزله خللی در کاربری سازه بوجود نیاید . درحالت زلزله بهر برداری برای سازه های با اهمیت زیاد و خیلی زیاد ، افزایش ضرایب ترک خوردگی تیر ها از ۰٫۳۵ به ۰٫۵ ، ستون ها از ۰٫۵ به ۱ و دیوار برشی از ۰٫۳۵ به ۰٫۷ در حالت ترک نخورده و متعاقب آن کاهش دوره تناوب اصلی سازه، افزایش ضریب بازتاب و افزایش برش پایه سازه خواهیم داشت .
در کنترل Drift سازه مطابق بند ۲-۵-۵ میزان تغییر مکان مجاز سازه تا ۰٫۰۰۸ ارتفاع طبقه افزایش می یابد که بیشتر از مقدار مجاز آیین نامه برای زلزله طرح در بند ۲-۵-۴ مشاهده میشود.(این موضوع را میتوان با قرار دادن ضریب رفتار ها و مقایسه مقادیر ۰٫۲۵/۰٫۷R و ۰٫۰۰۸ ملاحظه نمود) همچنین مطابق بند ۲-۱۳ کنترل های دیگری نیز برای سازه های فولادی و بتنی با اهمیت زیاد و خیلی زیاد در حالت زلزله سطح بهره برداری میبایست انجام گیرد.
نكته بسيار مهم در كنترلهاي اين دو حالت نهفته است و براي زلزله بهره برداري كنترلهاي بيشتر و سختگيرانه تري لحاظ شده چون روابط تجربي مبناي محاسباته حال آنكه زلزله ي طرح مبتني بر شرايط واقعي تر و تحليل غيرخطي سازه هست.

پاسخ ترک

هشت − پنج =